Zamane notebook’ları

İlk notebook’umu 2002 yılında aldım ve halen sorunsuz olarak çalışıyor. Kız kardeşimin odasında, çektiği resimlere bakması için, Facebook mesajlaşması için, MSN kullanmak için ona harika bir arkadaş. Yapamadığı şey yok desem yeridir.

Şimdinin notebook’ları ise eskilerine nazaran biraz daha zarifler. Paraya kıyıp ve biraz da marka yapayım derseniz oldukça şık tasarıma sahip, sağlam ve içi de göz dolduran bir model alabilirsiniz. Ancak dediğim gibi biraz para çıtasını yükseğe çıkarmalısınız. Ancak orta karar birşey benim işime yarar, oyun da oynamıyorum zaten, MSN falan filan diyorsanız giriş modeller ve neredeyse birbirinin aynı tasarımına sahip modeller fazlasıyla işlevsel olacaktır.

Şu anda bu yazıyı bir MacBook Pro üzerinde yazıyorum. 2.4 GHz Intel Core 2 Duo işlemci ve 2 GB RAM ile performans düşüklüğü hissetmeden Mac OS X’i canavar gibi koşturuyorum. Para çıtasını yükseltmek derken bu ayarda ve Vista’yı, Aero’su ve uygulamaları ile sorunsuz çalıştıracak bir modelden bahsediyorum. Bu tarz modeller oyun oynamak için oldukça idealler. Ancak işin içine “para” girince birçok kişi için -doğal olarak- akan sular duruyor.

İlk paragraftan devam…

Bir de işin netbook tarafı var. Küçük boyutları ve ağırlıkları ile taşınabilirlik harikası cihazları kime önerdiysem ilk başta “eee, süppermiş” lafını duyuyorum. Biraz daha derinlere inince ise; “olmaz bize yaramaz, hanım oradan yemek tariflerini okuyacak, göremez küçük ekranda” gibi başta savıcı cümlelerle karşılaşıyorum.

Sen ayda 1-2 CD/DVD yazacam diye niye 15.4 inçlik bir “yaratık”la muhatap olasın ki? Kırk yılda bir yazacağın CD/DVD yazma olayını 20 liaraya alacağın 4 GB bellek ile internet kafelerde çözebilirsin. Üzerinde CD/DVD yokmuş. Olmasın efendim. Biz de var da kullanıyor muyuz sanki… Bilgisayar süreli yanımda olsun kablosuz falan takılıcam diyip büyü ekranlı hantal kütleler çantada birçok insanı fıtık adayı yapmak için çabalıyor. Oysaki netbook’lar 1 kg köfteden daha hafif… (1 kg kıyma + diğer malzemeler 1,4 kg bulur diye tahmin ediyorum.)

Parasal boyut ise ayrı bir olay. Tam yarı yarıya olmasa da netbook’lar notebook’lardan çok daha ucuz. Fiyatlar ise oldukça düşüyor gün geçtikte.

Netbook 2.0′lar geliyor!

Ben de ilk başlarda netbook’a para mı verilir diyordum ancak gün geçtikçe yanımda taşıdığım alet hergün ağırlaştıkta netbook özlemi çekmiyor değilim. Daha hafif ve istediğim gibi istediğim yere taşırım böylece.. Birkaç firmanın netbook’lara optik sürücü dahil etme çalışmaları olduğunu biliyordum. Sony’in ilk örneği geçen gün ofise geldi. Gerçi o bir netbook değildi. Ancak oldukça şık olan ürünün üzerinde optik sürücü vardı ve cihaz oldukça kalite duruyordu.

Uzun lafın kısası, alışkanlıklar yerine ihtiyacı belirlemek çok daha önemli. Kullanmayacağınız özelliğine neden boşuna para veresiniz ki? Özellikleri ve bunların size yarayıp yaramadığını iyice tartmak gerekiyor. Ve kesinlikle sonuna kadar araştırma yapmak şart. Notebook’lar oldukça işlevsel ve bu tür cihazları sürekli yanınızda taşımanız gerekiyorsanız mobilite oldukça önemli bir konu…

Ancak birileri yememiş içmemiş bu özelliği iTunes ile birleştirmiş. iTunes’da müzik çalarken çalan müziğe göre ekrana efekt getiren visualizer özelliğine dahil olan eklenti çalan müzilerin ritmine göre klayve altındaki ışığı yakp söndürüyor.

İşte buradaki video olayın özünü anlatıyor.

[youtube 2FEaXsx3EkM]

Eğer siz de bu eklentiyi kullanmak isterseniz bu adresten eklentiyi yükleyin. Eklentiyi ZIP dosyasından çıkarıp Library/iTunes/iTunes Plug-ins klasör yoluna bırakın ve iTunes’a geçiş yapıp eklentiyi aktif hale getirin. İşte bu kadar…

İşletim sistemi neden önemli? Çünkü her türlü işimizi onun üzerinden yaparız. Yeni bir donanım ya da yazılımı bilgisayarımıza kurmak istediğimizde kaprisli olan her zaman kendisidir. Kurallar kesindir, beğenir ya da beğenmez.

Dünya üzerinde en fazla tercih edilen işletim sistemi Windows ailesinin herhangi bir üyesi. İhtiyaçlar farklı sürümleri kullanmayı gerektirebileceği için herkes Vista ya da 2000 kullanır demek oldukça yanlış olacaktır. Windows bu kadar fazla tercih edildiği için de haliyle en fazla eleştiriyi de kendisi alacak, beğenilmeme durumunda yer yerinden oynayacak.

Bunlar gayet normal… Bir ürünün müşterisi ne kadar fazla olursa en az memnun kalanlar kadar memnun kalmayanlar da olacaktır. Ancak bu durumda firmanın yapacağı şey elinden geldiği kadar müşterilerini memnun etmeye çalışmak. Kullanıcısı bu kadar çok olunca herkesi de memnun etmek biraz sorun tabii… O zaman en güzeli bir orta yol bulup o şekilde ilerlemek…

İşletim sistemi üreticileri, ürünlerini ihtiyaçlara göre hazırlarlar. Ancak bu ihtiyaçları doğrudan müşterilerine sunmazlar. Aslında ihtiyaçları da üreticiler kendileri belirlerler desem yanlış olmaz. Microsoft, Vista projesini hazırlarken (o zaman ismi Longhorn’du) şöyle olacak böyle olacak demişti. Dediklerinin hepsini yapamasa da bir kısmını yaptı. En azından görsel olarak XP’den daha farklı bir görünüşe sahip birşey vardı karşımızda. Kimisi Vista’ya hemen geçiş yaptı. Kimisi hizmet paketine kadar bekleyeceğim dedi. Kimisi kullandıkları XP’den memnun olduğu için Vista’dan sonraki sistemi beklemeye başladılar. Sonuç ne olursa olsun bir gerçek vardı ki Vista çıkmıştı ve kullanan kullanıyordu.

Bu durum karşısında ben biraz daha farklı birşey yaptım. Artık Leopard kullanıyorum. Yaklaşık 2 aydır, herşeyimi ona emanet ettiğim bir MacBook’um var artık. “Yaa olur mu öyle şey?” diyenlere cevabım ise yazının sonunda…

Ofiste elimin altında Vista’lı bir desktop evimde ise eşimle ortak yine Vista’lı bir dizüstüne sahibim. Windows’ta yapmam gereken şeyleri diğer makinelerde zaten yapabildiğim için Leopard tarafında bir sıkıntım yok.

2 aylık sürede şunu anladım ki Windows üzerinden birçok konuda oldukça sıkıntı çekiyormuşum. Birçok işimi yaparken o kadar zaman kazanıyorum ki ben bile şaşırıyorum.

Leopard ile ilgili yazacak o kadar çok şey varki. 15-20 yıldır PC kullanan birisinin ağzından Leopard maceraları dinlemek isterseniz blog’umda zaman zaman bunları kaleme alıyor olacağım. Takip etmenizi öneririm. (http://blog.pcworld.com.tr/selcuk)

Dünyanın her yerinde olduğu gibi ülkemizde de Mac kullanmak “bir farklılık” olarak görülüyor. Bu oldukça kabul edilebilir bir durum. Ancak ülkemiz, diğer ülkeler ve özellikle Amerika kadar şanslı değil. Gayri safi milli hasılanın az olması yine aynı şekilde, asgari ücretin de oldukça alt seviyelerde olması gibi herkesin bildiği ekonomik ve iktisadi konulara hiç girmeyeceğim. Çünkü ülkemizde bu tür ürünleri almak için biraz daha fazla yastık altında birikmiş paranız olmak zorunda. Biz, kabul ediyorum ki, Amerikan vatandaşları kadar şanslı değiliz. Ancak ülkemizde Apple ürünleri satan Apple IMC Türkiye’yi de -eski yönetimlerinin aksine- uyguladıkları fiyat politikalarından dolayı tebrik etmek gerekiyor. Durum böyle olunca, iyi bir bilgisayar kullanmak isteyen herkes seçenekleri arasında Mac’i de düşünebiliyor.

Neden mi?

Birkaç sayfa sonra incelemesini okuyacağınız Apple’ın son taşınabilir şaheseri MacBook Pro tam anlamıyla bir hız canavarı. Apple’ı yakından takip eden okurlarımız bilirler: Apple, taşınabilir bilgisayarlarına PowerBook adını veriyordu. PowerBook’lar halen var. Ama bir de bunların bir kardeşi var: MacBook Pro. Özelliği ise, Intel işlemciye sahip olması. (Teknik detaylar ürünün inceleme sayfasında yer alıyor.) Evet, bildiğimiz Windows işletim sistemi kullanan bilgisayarlarla aynı işlemci bu cihazlarda da var. Intel işlemciler; Apple’ın sadece taşınabilir ürünlerinde değil, son birkaç ay içinde üretilen masaüstü bilgisayarlarının da “kalbini” oluşturuyor. Peki, kalbi Intel olanın ruhunda Windows çalıştırması mümkün müdür? Kesinlikle mümkündür.

Evet, yanlış okumadınız, Intel işlemcili Mac’ler Windows çalıştırabiliyor. Hem de küçük bir uygulama sonrasında… Bu yükleme sonrasında Windows işletim sistemi ile gerçekleştirilebilen her işlem yerine getirilebiliyor. Yazılım tarafında zaten çok bir sıkıntı yoktu da oyun tarafında bu gelişme muhteşem oldu. Birçok Mac kullanıcısı, oyun oynamaktan mahrumdu. Ancak şimdi her Mac’çi sıkı bir oyuncu olabilecek. Özellikle de yeni model Apple’ın donanımları test puanlarını alt üst ederken, bu türlü makinelerde oyun oynamak da oldukça farklı bir keyif oluyor.

Hangi işletim sistemini, hangi bilgisayarı, hangi modeli kullanırsa kullansın; bir bilgisayar kullanıcısının en büyük arzusu bilgisayarında oyun oynamaktır. Ama bazı bilgisayar kullanıcıları vardır ki bilgisayarlarında istedikleri oyunları oynayamazlar. Farklı model ve tipteki bilgisayarın, kullanım yaygınlığına bağlı olarak oyun yapımcısı firmalar bu sistemlere destek vermez duruma gelirler. Haliyle bu sisteme sahip olan bilgisayar kullanıcıları da yeni oyunlardan mahkum olurlar.

Bu tür, yeni çıkmış olan oyunlardan mahkum olan bilgisayar kullanıcılarından bazıları da Macintosh kullanıcılarıdır. Yıllardır farklı olmanın üstünlüğünü her fırsatta dile getiren Mac’çiler, oyun konusunda bu kadar fazla söz sahibi maalesef ki olamadılar. Çünkü kısa bir süre önce birçok oyun firması Mac için artık oyun üretmeyeceğini açıkladılar. Mac’çiler arasındaki sıkı oyuncular ise, yeni oyunlardan mahrum olmaya başladılar.

Ancak geçtiğimiz aylarda Macintosh bilgisayarların üretici firması Apple’ın PowerPC işlemcileri bilgisayarlarında kullanmaktan vazgeçmesi ve Intel’in Apple’ın için işlemci üretmesi yeni devrin başlamasına sebep oldu.

Yeni Dünyada Hoş Buluştuk!

Apple’ın kısa bir süre önce Intel işlemci kullanması ile birlikte Mac kullanıcıları da PC kullanıcıları kadar şanslı olmaya başlayacaklarının sinyallerini vermeye başladı. Apple’dan gerekli açıklama çok uzun sürmeden geldi: Intel işlemcili Mac’ler için çıkardığı uygulama sayesinde bu tür Macintosh’lara Windows XP yüklenebilecekti. Öyle emülatör gibi değil, bildiğimiz, PC’lerdeki gibi boot (açılış) aynen olacaktı.

Ofise test etmemiz için gönderilen MacBook Pro dizüstü bilgisayar da Intel işlemciliydi ve hiç vakit kaybetmeden Windows XP yüklememizi sağlayacak olan Boot Camp uygulamasını yükledik ve Mac üzerinden Windows XP kullanmanın keyfini sürmek istedik. Mac’in işletim sistemi Mac OS X tartışmasız ki oldukça başarılı. Amacımız öncelikli olarak bu sistem üzerinde programları kullanmak değil, tabii ki oyun oynamaktı. Sistem yükleme sonrası hemen çekmecemde yer alan Call Of Duty 2′yi yükledim. Yükleme süresi bile bilgisayarın performansını gösteriyordu. Yükleme sonrasında oyunu çalıştırdım. Tabii ki grafiksel detaylarının biraz da yükselmesi gerekiyordu. Bütün ayarları köküne kadar açtım ve oyunu oynamaya başladım.

Durum inanılmaz. Karizmatik Apple logosu altında bir PC oyununu oynuyordum. Acaba başka oyunlarda durum neydi? Arkasından Fear’ı yükledim. O da süper.

Elimin altında bir Mac ve üzerinde X1600 ekran kartı sayesinde artık istediğim oyunu oynayabilecektim. Önceleri bu duruma oldukça sevindim ancak, ürünün test için geldiğini hatırlayınca, birden üzüldüm. Çünkü kısa bir süre sonra onunla yollarımız ayrılacaktı.

Ama o her zaman benim kalbimde olmaya devam edecek.

Bir gün mutlaka yeniden karşılaşacağız. Çok kısa bir süre sonra…