Sürekli yenilik arayan insanoğlunun yeni hedefi ise Twitter. Biz de bu ayki kapağımızı bu konuya ayırdık ve tam anlamıyla bir Twitter rehberini sizlere hazırladık. Twitter, Facebook’taki ya da MSN’deki durum bildiren mesajlara benzetilebilir. Ancak bunun bir sınırı var. 140 karaktere kadar yazmak istediğiniz, paylaşmak istediğiniz, o anki ruh halinizle ilgili yani aklınıza ne geliyorsa “şu anda ne yapıyorsun?” sorusuna cevap veriyor ve sizi takip eden insanlarla bu mesajınızı paylaşıyorsunuz. İnsanlar sizi takip ettiği gibi siz de çeşitli insanları takip edebilirsiniz. Kimler yok ki Twitter dünyasında… Barack Obama, Shaquille O’Neil, Sertab Erener… Gün geçtikte ünlülerin sayısında da artış olduğunu yeri gelmişken belirtelim.

Fenomen olmaya aday bu servis, mesajlaşlamadan, haberleşmeden duramayan, birbirlerinin o anda neler yaptığını merak eden insanların kullanmasında fayda gördüğüm bir site. Bu internet servisi ile ilgili merak edilen herşeyi ilerleyen sayfalardaki kapak konumuz içerisinde bulabilirsiniz. Kim bilir belki de artık kartvizitlere MSN adresi ve Skype adresi yanına Twitter hesabının adresi de yazılır.

PC World dergisi Mayıs 2009 sayısı Editörden yazısıdır.

Zamane notebook’ları

İlk notebook’umu 2002 yılında aldım ve halen sorunsuz olarak çalışıyor. Kız kardeşimin odasında, çektiği resimlere bakması için, Facebook mesajlaşması için, MSN kullanmak için ona harika bir arkadaş. Yapamadığı şey yok desem yeridir.

Şimdinin notebook’ları ise eskilerine nazaran biraz daha zarifler. Paraya kıyıp ve biraz da marka yapayım derseniz oldukça şık tasarıma sahip, sağlam ve içi de göz dolduran bir model alabilirsiniz. Ancak dediğim gibi biraz para çıtasını yükseğe çıkarmalısınız. Ancak orta karar birşey benim işime yarar, oyun da oynamıyorum zaten, MSN falan filan diyorsanız giriş modeller ve neredeyse birbirinin aynı tasarımına sahip modeller fazlasıyla işlevsel olacaktır.

Şu anda bu yazıyı bir MacBook Pro üzerinde yazıyorum. 2.4 GHz Intel Core 2 Duo işlemci ve 2 GB RAM ile performans düşüklüğü hissetmeden Mac OS X’i canavar gibi koşturuyorum. Para çıtasını yükseltmek derken bu ayarda ve Vista’yı, Aero’su ve uygulamaları ile sorunsuz çalıştıracak bir modelden bahsediyorum. Bu tarz modeller oyun oynamak için oldukça idealler. Ancak işin içine “para” girince birçok kişi için -doğal olarak- akan sular duruyor.

İlk paragraftan devam…

Bir de işin netbook tarafı var. Küçük boyutları ve ağırlıkları ile taşınabilirlik harikası cihazları kime önerdiysem ilk başta “eee, süppermiş” lafını duyuyorum. Biraz daha derinlere inince ise; “olmaz bize yaramaz, hanım oradan yemek tariflerini okuyacak, göremez küçük ekranda” gibi başta savıcı cümlelerle karşılaşıyorum.

Sen ayda 1-2 CD/DVD yazacam diye niye 15.4 inçlik bir “yaratık”la muhatap olasın ki? Kırk yılda bir yazacağın CD/DVD yazma olayını 20 liaraya alacağın 4 GB bellek ile internet kafelerde çözebilirsin. Üzerinde CD/DVD yokmuş. Olmasın efendim. Biz de var da kullanıyor muyuz sanki… Bilgisayar süreli yanımda olsun kablosuz falan takılıcam diyip büyü ekranlı hantal kütleler çantada birçok insanı fıtık adayı yapmak için çabalıyor. Oysaki netbook’lar 1 kg köfteden daha hafif… (1 kg kıyma + diğer malzemeler 1,4 kg bulur diye tahmin ediyorum.)

Parasal boyut ise ayrı bir olay. Tam yarı yarıya olmasa da netbook’lar notebook’lardan çok daha ucuz. Fiyatlar ise oldukça düşüyor gün geçtikte.

Netbook 2.0′lar geliyor!

Ben de ilk başlarda netbook’a para mı verilir diyordum ancak gün geçtikçe yanımda taşıdığım alet hergün ağırlaştıkta netbook özlemi çekmiyor değilim. Daha hafif ve istediğim gibi istediğim yere taşırım böylece.. Birkaç firmanın netbook’lara optik sürücü dahil etme çalışmaları olduğunu biliyordum. Sony’in ilk örneği geçen gün ofise geldi. Gerçi o bir netbook değildi. Ancak oldukça şık olan ürünün üzerinde optik sürücü vardı ve cihaz oldukça kalite duruyordu.

Uzun lafın kısası, alışkanlıklar yerine ihtiyacı belirlemek çok daha önemli. Kullanmayacağınız özelliğine neden boşuna para veresiniz ki? Özellikleri ve bunların size yarayıp yaramadığını iyice tartmak gerekiyor. Ve kesinlikle sonuna kadar araştırma yapmak şart. Notebook’lar oldukça işlevsel ve bu tür cihazları sürekli yanınızda taşımanız gerekiyorsanız mobilite oldukça önemli bir konu…

Sonrasında 140 karakter olacak şekilde o anda ne yaptığınızı yazıyorsunuz. Sizin sayfanızda hemen yayınlanıyor. Facebook’ta olduğu gibi e-posta adresinden hizmeti kullanan arkadaşlarınızı bulabiliyor ve onların ne yaptığını da takip edebiliyorsunuz.

Hizmete üye olduktan sonra cep telefonunuzdan ya da blog sitenizden durum güncellemelerini ya da ne yaptığınızı kolayca yazabiliyorsunuz. Denemesi bedava, güzel hizmet…

http://twitter.com/ssenol adresindeyim, beklerim…

Günde yüzlerle ifade edilen adetlerde e-posta alır durumdayız. E-posta öyle bir hal alıyor ki bizim için; bunları almak değil gelen postalara cevap vermek, saklanacakları klasörlemek, randevuları takvime işlemek her sabah mutlaka yapılması gereken işlerimiz arasında yer alıyor.

Bu “posta” trafiği arasında bir de eşden dosttan gelen “kopacaksın”, “süpper”, “+18 DİKKAT” gibi antin kuntin postalarla boğuşmak sinir katsayımıza rating katıyor. Bu postaların içerisinde öyle ilginçleri yer alıyor ki hayretler içerisinde kalıyoruz. Gökhan bu ay bu tür e-postalara yer verdi kapak konumuzda… İlerleyen sayfalardaki bu yazıyı okuyunca siz de bu postaları bir yerlerden hatırlayacaksınız. Çünkü bu postaların aynısı ya da bir benzeri mutlaka size de gelmiştir. Bu konuda Gökhan’ın isyanı ise bunları gönderenler öyle işi gücü olmayan, boş boş internette takılan kişiler değil; gayet iş sahibi, iyi bir şirkette iyi bir pozisyonda çalışan kişilerden almak. Bu durum insanın şaşkınlığını bir türlü üzerinden atamamasına sebep oluyor. E-posta bu kadar insani bir ihtiyaç durumumuza gelmişken bir de bu tür “işkenceler” insanı güldürmek yerine oldukça fazla bir şekilde kızdırıyor.

Bu türlü gün içerisinde gelişen ve zamanınızı oyalayan e-posta güreşi sonrasında eve gidip dinlenme istediği akşam saatlerine doğru tüm ofis ahalisinin gözlerinden belli oluyor. Derginin ilerleyen sayfalarında yer verdiğimiz ücretsiz MMORPG’ler arkadaşların birçoğunun akşam ve gece eğlencesi. Aylık ödeme yapmak zorunda kalmadan oynayabileceğiniz 10 adet ücretsiz MMORPG’den birisi mutlaka sizin de ilginizi çekecektir.

Bu ay mutlaka göz atmanızı önereceğim ve bu sayının arşivlerinizde uzun süre kalmasını sağlayacak olan bir diğer konu ise 48 ipucu. Aynı yazılımları kullanarak daha fazla performans sağlamanızı sağlayacak olan yazılımları bir araya getirdik. Ayrıca bu yazılımları ayrı bir tablo halinde sıraladık. Lazım olmaz demeyin, bir gün gerekebilir.

Son önerim ise DVD’mizden… Pardus 2008’i de bulacaksınız bu ay ki DVD’mizde… Pardus ile ilgili bir yazı dergide yer alıyor ama zamanınız olursa Pardus 2008’i sisteminize yükleyerek bir denemenizi şiddetle öneriyorum. Eğer daha önce Linux kullandıysanız farkı hemen anlayacaksınız. Eğer daha önce hiç Linux kullanmadıysanız korkmayın, alışmak sanıldığının aksine hiç de zor değil. Türkçe olduğu için sorunsuzca pek yardıma ihtiyacınız olmadan kullanabilceksiniz.

Bir sonraki sayıda görüşmek üzere…

Not: Ağustos 2008 Editörden yazısıdır.

Ancak yıllardır yakın çevrem de dahil olmak üzere anlatamadığım birşey var: İhtiyaç fazlası programların bilgisayarda tutulması, inatla ve inatla Windows’tan bir şey silmeden sürekli aynı işi yapan şeyleri yükleme hevesi…

Yıllardır tanıdığım birkaç arkadaşım kendi şirketlerinde ihracat işi ile uğraşıyorlar. Telefon faturaları ise sürekli kabarık geliyordu. Ta ki ben bunları Skype ile tanıştırana kadar. Şu anda söylesem Skype ile ilgili 10 sayfa dosya konusu yazarlar. Öyle bir kullanır oldular ki neredeyse ofisteki telefonları iptal edecekler.

Bu arkadaşların iletişim yöntemi Skype dışında e-posta ve MSN mesajlaşma sistemi. Arada boşluk bulurlarsa İddaa’dan kupon yaparlar, oyun sitelerinde oyun oynarlar, Facebook’tan ona buna “Osmanlı Pokesi” gönderirler. Böyle iş olur mu demeyin, oluyor.

Ancak bu arkadaşlar sürekli olarak teknolojiyi de takip ediyorlar. (Dergimize aboneler de oradan biliyorum ) Yeni gördükleri herşeyi de hemen isterler ve satın alırlar. Vista çıkınca tutturdular ofisteki bilgisayarlara Vista yükleyelim, arabirimi çok güzel, modern bir firmayız falan demeye.

Yükledik Vista’yı ancak bilgisayarları 2-3 yıllık olduğu için performans alamadılar tabii… “XP uçuyordu bu Vista neden böyle?” deyip bocaladılar. Madem bir geçiş olacaktı tam olması için kızkardeşime verdiğim P4 laptop’a yaptığımı yaptım. O da bilgisayarın yavaş çalışmasından şikayetçiydi ve bu ayki DVD’miz içerisinde de bulacağınız Linpus Lite’ı yükleyiverdim. Sekmelere ayrılmış bir işletim sistemi ve ne yapmak istiyorsanız seçip yapabiliyorsunuz. Bilgisayar başındaki vaktinin çoğunu internette geçirenler için oldukça yararlı bir işletim sistemi. Üstelik ücretsiz. Bizim arkadaşlara da yükledik sesleri sedaları çıkmaz oldu.

Herkes kullanıyor diye siz de Windows kullanmak zorunda değilsiniz. Windows’ta çalışan birçok programın ücretsizi var. Bilgisayarın sizi kontrol etmesine izin vermeyin, o size uysun. Sadece Linpus değil, Pardus kullanın, Open Office kullanın, Thunderbird kullanın. Korkmayın artık şu bilgisayardan.

Kendisinden o kadar çok bahsedildi ki bir şekilde internetle ilgilenen hemen hemen herkes burada yer alıyor. Benim varmak istediğim nokta şu: Herkes orada ama ne yapıyor? Evet ben de üyeyim Facebook’a… Hatta “PC World Türkiye” isimli bir grup kurmuş bizim çocuklar orada buluşabiliriz de… Varlığını çok önceden bilmeme ve bu tür sitelere üye olma gibi bir huyum olmamasına rağmen ben de Facebook’taki yerimi aldım. Çalışma yapısı, kişileri eşleştirme ve buluşturma özelliğini; “aferin çocuklara” diyecek kadar başarılı yapmışlar. Arkadaş listem çok kalabalık değil. Ancak bu listemdeki birçok kişi sadece varolmak için burada yer almışlar ki bu apaçık ortada… Sadece benim arkadaş listem değil, ondan ona, bundan buna zıplayarak kişilerin profillerini gezdiğinizde göreceksiniz ki etliye sütlüye karışmadan “herkes orada, ben de olayım” diyerek sırf üye olmak için katılan birçok insan göreceksiniz.

Bir yıldır varolmasına rağmen son bir, bir buçuk ayda Türk kullanıcılarının sayısının artmasında medyanın önemli bir rolünün olduğunu söylemiştim. “Şimdi bu olay revaçta bunun üzerine gidelim” durumu geçerli… Ama bundan 3-5 ay sonra ya da 1-2 sene sonra Facebook bu kadar gündemde olur mu bunu hep beraber göreceğiz.

Geriye dönüp baktığımızda IRC üzerinden sohbetler yaptığımızı sonrasında ICQ çıkınca kartvizitlere ICQ uin’lerin yazıldığını birçok internet kullanıcısı hatırlayacaktır. Şu anda kaç kişi ICQ kullanıyor? “Hiç kimse” denebilecek bir durum söz konusu. ICQ’nun eksiklerinden dolayı artık popüler olmadığını söyleyebiliriz. MSN Messenger, ICQ’nun bu eksiklerini giderdiği için birden silinme yoluna gitti. Şimdilerde Facebook’un güzellikleri MSN’in eksiklerinden ağır bastığı için MSN yerine insanlar burada yer alıyor gibi bir durum birçok forumda tartışılan konular arasında yer alıyor.

Yarın ne olur bilinmez. Belki de insanlar Facebook’tan da sıkılır gider kendine başka bir yer bulur ve orada kaynaşırsa hiç şaşırmam.

Popüler kültürün en büyük özelliği çabuk tüketilmesidir. Popülaritesi fazla olan bir şey anında ilgi görür, herkes tarafından beğeni toplar ancak bir gün sanki hiç yokmuşçasına siliniverir. Facebook’ta bir gün silinecek, o zaman kadar tadını çıkarın derim…

Para her zaman tatlıdır ancak internette her zaman iyi bir fikir para etmiyor. İnternette birbirinin kopyası gibi duran birçok web sitesi yer alıyor ve maalesef ki bunların çoğu beş para etmiyor. Geçen ay içerisinde YouTube’un Google’a satılması haberlerini birçok yerde görmüşsünüzdür. Birkaç sayfa önce ise bu haberin detaylarını okumuşsunuzdur. Dört kişinin kısıtlı bir bütçe ile kurdukları ve işlettikleri site, bir buçuk sene sonra kat kat fazlasına satılıyor. Bu olaydan önce facebook.com isimli arkadaşlık sitesinin Yahoo tarafından satın alınması gündeme vurdu. Ortalarda gezen rakam ise 2 milyar dolar civarında… Bu sitenin sahibi ise 22 yaşında bir genç. Evet 22 yaşında ve neredeyse dolar milyarderi olmaya aday.

Bu durumlar gösteriyor ki iyi bir fikir her zaman para ediyor. Hem de öyle az buz değil, oldukça iyi rakamlar. Tabii hedef kitle de önemli.

Mesela yukarıdaki örnekten gidelim: Facebook.com sitesi ilk kurulduğunda herkese değil sadece üniversite öğrencilerine hizmet vermeye başlamış. Ne kadar sınırlandırılmış bir kullanıcı kitlesi. Site sahibi üyelerinde, “edu” uzantılı e-posta adresini aramış. Ancak daha sonradan her kesimden üye kabul etmeye başlamış. Belki de baştan itibaren bir sınırlama getirmeseydi site bu duruma gelemeyebilirdi.

Mesela bizdeki ekşisözlük… Sitede herkes yazar olamıyor. Belli bir yazar sayısı var ve yılda kısıtlı bir dönemde yazar alımı yapıyorlar.

Sonuçta fikrin yanında hedef kitle de önemli. Herhangi bir konuda özgün fikirlerle bir site kurabilirsiniz. Ancak aç gözlülük yapıp herkesten nasibinizi almak isterseniz sonuç hüsran olabilir. Hedef kitleyi seçip, ona göre bir yol izlemek en mantıklısı olacaktır. Bakınız örnek yüksek fiyata satılan web siteleri…